slide 1 slide 2 slide 3

Historia domu

HISTORIA DOMU

W 1937 r.  Prezydent Miasta Częstochowy Jan Szczodrowski i Naczelnik Wydziału Opieki Społecznej Jan Serdecki w zwrócili się z prośbą  do władz Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NP o podjęcie sprawowania opieki nad dziećmi potrzebującymi i opuszczonymi. Dnia 1 sierpnia 1937 r. siostry podjęły tę misję. Początkowo dom  przy ulicy Waszyngtona 48, nosił nazwę Sierocińca Miejskiego dla dzieci. Mieścił 60 dzieci w wieku od 0 do 3 lat.   Ze względu na wciąż rosnąca liczbę dzieci kierowanych do placówki, Zarząd Miejski, oprócz pomieszczeń przy ulicy Waszyngtona 48, przeznaczył na Sierociniec- III piętro budynku przy ul. św. Barbary 26.

W okresie okupacji dzieci wciąż przybywało, a placówka przechodziła trudne i dramatyczne chwile. Dnia 16 stycznia 1945 r. Niemcy wysadzili w powietrze wagony z amunicją pozostawione na torach w pobliżu ul. św. Barbary, co spowodowało, że w całym budynku – baraku, zajmowanym przez dzieci wypadły okna. Temperatura wynosiła 17ºC a więc niemożliwe było dalsze tam przebywanie. Z pomocą przyszli Ojcowie Paulini, którzy w Klasztorze Jasnogórskim udostępnili dzieciom i personelowi pokoje królewskie, w których dzieci przebywały przez dwa tygodnie. Następnie siostry wraz z dziećmi przeniosły się do domu  przy ul. Św. Kazimierza 1 w Częstochowie, gdzie do dziś im służą.

W latach powojennych zaczęto nazywać Sierociniec „Domem Małych Dzieci”. Z opinii korespondenta gazety „Życie Częstochowy” wynika, że był to najlepiej prowadzony tego typu zakład w Polsce, czego potwierdzeniem był fakt, iż Ministerstwo Zdrowia wytypowało Dom Dziecka w Częstochowie jako zakład szkoleniowy dla opiekunek dziecięcych mających odbywać tam praktyki zawodowe.

Od roku 1952 placówka była często kontrolowana przez władze państwowe różnego szczebla, a współpraca sióstr służebniczek z ówczesną władzą przebiegała  właściwie. O atmosferze tych lat pisze gazeta „Trybuna Robotnicza” w artykule „Dom najmłodszego obywatela” gdzie, co prawda nie wspomina się o pracy personelu  zakonnego, ale podkreśla się walory placówki i oddanie dla dzieci.  Kontrole i opinie o działalności placówki w tym czasie były  zawsze pozytywne.
W  1993 r. Dom Małego Dziecka  w Częstochowie został przekazany Zgromadzeniu Sióstr  Służebniczek i przekształcony  w placówkę opiekuńczo – wychowawczą.

Ze względu na zmieniające się w naszym kraju ustawy dotyczące sprawowania opieki nad dziećmi w Domach Dziecka, placówka przechodziła reorganizację i zmieniała nazwy. I tak były to:
1.    Dom Małego Dziecka – Żłobek
2.    Dom Małych Dzieci im. Edmunda Bojanowskiego
3.    Dom Życia i Nadziei im. Edmunda Bojanowskiego
4.    Regionalna Placówka Opiekuńczo-Terapeutyczna „Dom Życia” im Leonii Nastał – obecnie funkcjonujący dom od stycznia 2019 r.

 

*    W 2009 roku z inicjatywy Caritas Częstochowy i Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NP, przy domu  powstało Okno Życia w którym zostało  uratowanych czworo dzieci.





Powered by Joomla!®. Designed by: templates joomla celebrity search Valid XHTML and CSS.